Apios americana - INDIANENAARDAPPEL
[Amerikaanse grondnoot - groundnut (EN)]
Een in Noord-Amerika vergeten groente die, zoals de naam doet vermoeden, zeer populair was bij verschillende Indianenstammen. Voor hen was het gedurende vele eeuwen een belangrijk basisingrediënt.
Canna edulis - INCAPIJLWORTEL
[Indisch bloemriet; achira; canna – achira (EN)]
Een voor de landbouw uitgeselecteerde canna, waarvan de wilde vorm afkomstig is uit de subtropische kusten en valleien van Zuid-Amerika. Inmiddels is de canna over de hele wereld verspreid en zijn er verschillende selecties in de markt.
Dioscorea opposita - CHINESE YAM
[broodwortel - Chinese yam (EN)]
Volgens oude Chinese literatuur werd de Chinese yam voor het eerst geteeld rond 3000 v.Chr. Inmiddels is de teelt van yam in vele werelddelen net zo belangrijk als de aardappelteelt in Europa.
Helianthus strumosus - ZONNEWORTEL
[paleleaf woodland sunflower (EN)]
De zonnewortel is een broertje van de aardpeer en wordt in Europa vooral door hobbyisten gekweekt. Het grote verschil met de bekendere aardperen zijn de slanke, gladdere knollen en de gegarandeerde bloei.
Helianthus tuberosus - AARDPEER
[topinamboer; knolzonnebloem; Jeruzalem artisjok – Jeruzalem artichoke (EN)]
Van oorsprong groeit de aardpeer in Noord-Amerika. Hij is voor het eerst beschreven door de Franse ontdekkingsreiziger Samuel de Champlain in 1605, die hem aantrof bij de Huron-indianen. Sindsdien is de knol vooral in Frankrijk zeer populair.
Lathyrus tuberosus - AARDAKER
[aardnoot; akkernoot; grondboon; aardmuis - earthnut pea (EN)]
Voordat de aardappel in Europa bekend raakte, werden de knollen van de aardaker nog regelmatig gegeten. In de volksmond was deze plant toen ook gekend als aardnoot. In Nederland werd de soort vroeger zelfs commercieel verbouwd. De aardaker is een inheemse plant die in het wild nog zeldzaam voorkomt in akkerranden en wegbermen.
Mirabilis expansa - MAUKA
[yuca; miso; arricon; chago]
Mauka is een oud en historisch wortelgewas dat in het Andes-gebergte door de Inca’s geteeld werd. Men vermoedde dat deze soort, samen met de Inca’s, verdwenen was. Pas in 1960 bleek dat nog enkele families dit gewas teelden. Zo werden enkele planten teruggevonden bij een handvol boeren in Bolivia, maar ook in Ecuador en Peru.
Oenanthe silaifolia - WEIDEKERVEL-TORKRUID
[aardkastanje – narrow-leaved water-dropwort(EN)]
Het inheemse weidekervel-torkruid, of ook wel aardkastanje genoemd is een zeldzame plant van vochtige graslanden, uiterwaarden en rivieroevers. Verwar deze soort niet met de eveneens inheemse en eetbare aardkastanje die de wetenschappelijke naam Bunium bulbocastanum draagt.
Oxalis tuberosa - OCA
[knolklaverzuring – New Zealand Yam (EN)]
De oca is één van de belangrijkste voedingsgewassen uit het Andesgebergte. Deze groente wordt er, dankzij zijn grote tolerantie aan grote hoogtes en rotsige, voedingsarme bodems, geteeld tot op een hoogte van 4100 meter.
Polymnia sonchifolia - YACON
[Boliviaanse appelwortel]
Dit gewas uit de Andes is tegenwoordig enorm populair als calorie arme zoetstof onder liefhebbers van gezond eten. Tijdens het Inca tijdperk waren de knapperige, zoete knollen van groot belang voor reizigers, dit door de dorstlessende eigenschappen.
Sium sisarum - SUIKERWORTEL
[skirret (EN)]
Suikerwortel komt oorspronkelijk uit Azië en groeit in het hele gebied tussen de Kaukasus en Siberië. Traditioneel werd suikerwortel veel als wilde groente geplukt in Rusland.
Stachys sieboldii syn. affinis - JAPANSE ANDOORN
[crosne; Chinese artisjok – Chinese artichoke (EN)]
Deze tijdens de Ming dynastie (14e – 17e eeuw) veelgeteelde groente uit de koude provincies van Noord-China werd in 1878 voor het eerst in Europa ingevoerd door de Franse botanicus Nicolas-Auguste Pailleux.
Tropaeolum tuberosum - KNOLCAPUCIEN
[mashua]
De knolcapucien is een zeer voedzaam knolgewas dat al eeuwen wordt verbouwd en gegeten door de inheemse bevolkingsgroepen van Zuid-Amerika.